บทที่ 18 แกล้ง

“เฮ้ย หลับเหรอ” กวินภพรู้สึกว่าลิงน้อยที่เกาะหลังนิ่งผิดปกติ เอี้ยวหน้าไปดูจึงรู้ว่าจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่

“ผิงง่วงนอนแล้ว” เสียงสะลึมสะลือ

“ง่วงนอนก็ไปนอน จะมาหลับง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้”

“เด็กอนามัยเข้านอนตรงเวลาแน่เลย มึงพาขนมผิงขึ้นเถอะ” ไตรทศเอ็นดูเด็กน้อยขวัญพิชชา

“ยัยลูกลิงเอ้ย” ปากบ่นว่า แต่ก็แบกเ...